Shangri-la dieet artikel Grazia

Afvallen in 2021

In de Grazia nummer 3 (16 januari 2008) Was een artikel te lezen over het Shangri-La Dieet. Hier kun je het artikel nog eens terug lezen.

Instant wilskracht dankzij het Pavlov-effect

Altijd honger? Moeite om pondjes kwijt te raken? Laat Pavlov voor je werken. Ontdek de spotgoedkope, doodeenvoudige, effectieve afvalmethode van de Californische hoogleraar psychologie Seth Roberts!

TEKST: MELCHIOR MEIJER

Toen een nichtje haar vroeg of er weer een kindje op komst was, besloot voormalig Olympisch skikampioene Julie Parisien (34) dat er iets moest veranderen. Ze was namelijk helemaal niet zwanger. “Nadat ik met topsort was gestopt en moeder was geworden, kreeg ik de grootste moeite om mijn strakke figuur te behouden,” zegt ze. “Ik deed diverse lijnpogingen, maar die faalden jammerlijk. Tot ik tijdens een lange autorit een interview hoorde met psycholoog Seth Roberts, over zijn Shangri-La Diet. Ik kocht het boek, volgde de eenvoudige aanwijzingen op en was binnen een maand op het gewicht dat ik had tijdens mijn atletiek-carrière.”

Bestel dit boek bij bol·com

The Shangri-La Diet
The Shangri-La Diet
Seth Roberts

Op werkdagen voor 21:30 besteld, morgen in huis!

Wat deed Julie Parisien?

De Amerikaanse hoogleraar psychologie Dr Seth Roberts, werkzaam aan de Universiteit van Berkeley, ontdekte dat de smaak van eten ons gewicht beinvloedt. Hij stelde vast dat de meeste mensen heel makkelijk hun ideale gewicht kunnen bereiken door twee keer per dag smaakloze calorieën tot zich te nemen. Dat klinkt bizar en behoeft uitleg.

Ieder mens heeft een setpoint, een individueel gewicht dat het lichaam met geweld tracht vast te houden. In tegenstelling tot wat lang werd aangenomen, ligt dat setpoint zeer waarschijnlijk niet vast. Het kan omhoog gaan, waardoor je meer gaat eten en zwaarder wordt, maar het kan ook omlaag gaan, waardoor je minder honger voelt en gewicht verliest. De hersenen en de maag bepalen samen welk gewicht het lichaam nastreeft. Als we voedingsmiddelen eten met veel calorieën en veel smaak – en dat zijn zo’n beetje alle lekkere dingen – denken de hersenen dat er overvloed is. Vroeger was overvloed niet vanzelfsprekend. Als Wilma Flintstone en haar vriendinnen in de natuur een overvloedig gedekte tafel ontdekten, aten ze zoveel ze konden, want voedsel was schaars en ze wisten niet wanneer ze opnieuw eten zouden vinden. Professor Roberts: “De combinatie van energierijk eten en een sterke smaaksensatie, heeft een soort Pavlov-effect: de hersenen schroeven automatisch het setpoint omhoog. Ze denken: nu is er overvloed, nu moeten we hamsteren, nu moeten de vetreserves worden gevuld voor de magere tijden. Het punt is dat die magere tijden in onze space age nooit komen. En dus ligt het setpoint van de meeste mensen voortdurend hoog. Ik vroeg me af of je de hersenen misschien zou kunnen foppen, of je dat Pavlov-effect zou kunnen doorbreken, zodat het setpoint omlaag gaat.”

Het was een geniale gedachte. Nadat hij had gelezen dat ratten op smaakloos voer onmogelijk kunnen aankomen, besloot Roberts zelf te gaan experimenteren met calorieën en smaak. Al snel deed hij een ontdekking die zijn leven en dat van tienduizenden anderen drastisch zou veranderen. Als je het lichaam wèl een calorie-impuls geeft, maar géén smaakimpuls, leren je hersenen het verband tussen calorieën en smaak af en gaat je setpoint inderdaad naar beneden. Je honger verdwijnt en je verliest gewicht! Hoe deed hij dat? Roberts: “Ik nam twee keer per dag een eetlepel absoluut smaakloze olie op een min of meer nuchtere maag. Het effect was bijna beangstigend. Ik dacht vrijwel niet meer aan eten, vergat soms te lunchen en at ongemerkt kleinere porties. In korte tijd was ik 35 kilo lichter. Uiteindelijk werd ik zelfs te mager en moest ik de dosis terugbrengen tot twee theelepels smaakloze olie per dag. Daarmee blijf ik slank en energiek.”

Seth Roberts schreef het boek The Shangri-La Diet. Na een langzame start is het inmiddels een bestseller. Duizenden mensen zeggen na aanvankelijke scepsis hetzelfde merkwaardige resultaat te hebben geboekt als professor Roberts. De kilo’s vliegen er moeiteloos af, aldus de getuigenissen. Uiteraard wordt de hoogleraar psychologie hartelijk voor gek verklaard door wetenschappers die ‘er over gaan’, de voedingsdeskundigen. Dat kan hem weinig schelen. “Dit heeft op het eerste gezicht natuurlijk alles in zich van onvervalste kwakzalverij,” geeft hij toe. “En voedingswetenschappers vinden het niet leuk als een psycholoog zich met hun vakgebied bemoeit, zeker als hij ook nog eens succes boekt. Ik zit er niet mee. Ik heb goede wetenschappelijke argumenten. Het is dom om kritiek te hebben op iets dat je niet begrijpt. De invloed van de hersenen op eetlust en gewicht wordt waanzinnig onderschat. Maar wat voor mij het belangrijkst is, het werkt in het echte leven! Kijk naar de horden mensen die hun positieve resultaten melden. De meesten waren sceptisch toen ze er aan begonnen. En terecht. Dat was ik zelf ook.”

Hoe meer overgwicht je hebt, hoe groter het effect, ontdekte Roberts tijdens experimenten met vrijwilligers. “Het is geen uitzondering dat mensen met fors