Zomaar kilo’s afgevallen? Grote kans dat erge stress de oorzaak is. Nervositeit zorgt namelijk voor extra aanmaak van de hormonen cortisol en adrenaline. Cortisol veroorzaakt afnemende vetreserves en zorgt ervoor dat de verbranding van dit vrijgemaakte vet op gang komt. Adrenaline heeft weer een sterk effect op de schildklier, wat uiteindelijk ook tot een snellere verbranding leidt. Zo kan je dus afvallen zonder hier enige moeite voor te doen. Klinkt misschien ideaal in sommige oren. Maar ervaren de vrouwen die dit overkomt het ook zo? Ik praat met Ilona Roberts en Gioia Petersen. Allebei verloren vele kilo’s door een nare gebeurtenis in hun leven.

water

Ruzie en stress

Ilona Roberts: “Het ene moment plan je samen je toekomst en nog geen week later staat je hele wereld op zijn kop. Raar hoe snel dat kan gaan, daar blijf ik me over verbazen. Nooit eerder was ik zó verliefd. Normaal als mijn relaties op de klippen liepen treurde ik daar nog geen week over, maar toen het uitging met mijn laatste vriend stortte mijn hele wereld in elkaar. Alsof al het geluk op was gelost. Ik voelde me leeg van binnen, verslagen. Wat ik ook deed, niets kon me opvrolijken. Naast mijn liefdesverdriet en de gigantische ruzies moest ik ook ineens verhuizen en dealen met de door hem gemaakte schulden. Het was een hel.

Buikpijn

Ik was altijd iemand die van veel, lekker en ongezond eten hield maar ineens kreeg ik geen hap meer door mijn keel. Het leek alsof mijn maag op slot zat. Ik was constant gespannen en had last van erge buikpijn. Voor mijn relatie uit ging at ik met gemak drie maaltijden en snoepte ik er daarnaast op los. Maar nu was een broodje naar binnen werken al een hele opgave. Als ik heel eerlijk ben was het afvallen het enige lichtpuntje in die zee van ellende. Ik heb altijd al een kilo of vijftien kwijt gewild, maar dit lukte nooit. Natuurlijk wist ik wel dat het niet gezond was, de manier waarop ik afviel, maar alles waar ik aan kon denken was mijn streefgewicht. Ineens leek het niet meer onhaalbaar, dat was stukken belangrijker dan mijn gezondheid. Meer dan een zeven maanden later pas ik makkelijk een maatje 38 en ben ik tien kilo lichter. Ik voel me elke dag beter en zit heerlijk in mijn vel. Mijn liefdesverdriet en de stress die daarbij kwam kijken waren het steuntje in mijn rug wat ik nodig had om af te vallen. Mijn eetlust is nu weer redelijk normaal maar door mijn in de maanden verkleinde maag eet ik minder grote porties. Ook motiveert het me erg hoe ik er nu uit zie. Eerst dacht ik vaak: ‘Ach ik moet toch afvallen, wat maakt die doos chocolatchipkoekjes dan nog uit.’ Maar nu vind ik het zonde van mijn platte buik en daarom kan ik de verleidingen beter weerstaan.”

2hf

Afvallen door stress

Gioia Petersen: “Mijn vader had de ziekte van Kahler en daarnaast was ik manager van dé kapper, een kapperszaak ik Amsterdam Zuid. Mijn leven bestond uit werken, reizen en voor hem zorgen. Slapen hoorde amper thuis in dit rijtje. Ik was de hele dag zó gestrest en bezorgd dat ik nauwelijks toe kwam aan eten. Als ik nu terug denk aan die tijd denk ik wel eens: ‘hoe heb ik het overleefd?’ Ik viel in rap tempo veel af. Zelf had ik het niet eens door, zo druk was ik met andere dingen, maar mijn omgeving wees me erop. Na de begrafenis van mijn bijna vijftig jarige vader bleef even hard doorwerken. Tot de bom barstte. Ineens werd het me allemaal teveel. Ik kon niets meer aan en voelde me zwaar depressief. Alsof alle ellende van de afgelopen maanden toen pas tot me doordrong. Ik heb een lange tijd thuis gezeten met een burn-out. Een verschrikkelijke tijd. Normaal at ik altijd erg veel, te veel zelfs, maar in die tijd moest ik elke hap met lange tanden naar binnen werken. In een mum van tijd was ik twaalf kilo lichter. Ik voelde me verschrikkelijk, maar zag er wel goed uit. Mijn lang verloren buikspieren waren zelfs te zien! Ondanks de vervelende omstandigheden was ik daar hartstikke blij mee.

Streefgewicht

Maar hoe beter het met me ging hoe meer honger ik weer kreeg. Negen maanden lang hield ik het vol om op mijn streefgewicht te blijven. Tot mijn spijt ben ik nu nagenoeg alles weer aangekomen. Stress is ook niet de manier om af te vallen. Ik ga het nu gezond aanpakken. Ik ben al begonnen met hardlopen en doe daarnaast alles op de fiets. Op die manier hoop ik wel lekker te kunnen blijven eten en op een constant gewicht te blijven.”

Reageer op dit artikel

REAGEER ZONDER FACEBOOK

Vul een reactie in ajb
Vul hier je naam in

5 Reacties

  1. onze dochter hebben ze op de ic 6WEKEN PROBEREN IN LEVEN TE HOUDEN.ZE IS TOCH GESTORVEN.NU BEN IK DAARVAN 8 KG ADFGEVALLE

  2. Hallo, ik ben moeder van een dochter van 19 met een ernstig ondergewicht terwijl ze toch voldoende eet en sondevoeding krijgt. stress is een grote oorzaak. Hoe kan ze in gewicht aankomen, ze wil het zo graag. Ze is nu weer opgenomen, krijgt sonde, eet, neemt tussendoortjes en toch komt ze geen gram aan. Wie oh wie kan ons helpen?
    We zijn ten einde raad en het hele gezinsleven staat op zijn kop.

    • Hallo Mirjam,

      Ik heb een dochter van 17 jr, die ook ernstig mager is geworden. Ik probeer ook hulp te krijgen, maar omdat mijn dochter in het verleden anorexia heeft gehad, krijg ze dit label mogelijk terecht, maar mogelijk ook onterecht opgeplakt. Ik zie, dat ze moeite doet om veel te eten, maar ze wordt niet dikker. Heb jij al hulp gevonden en zo ja, wil je die met me delen

  3. Ik ben 12 lichter in 2a3 maanden heb geen billen meer ben 178 66 kilo ik zou graag weer aankomen en dit allen omdat ik afgewezen ben door iemand die ik steeds zie op de werkvloer

  4. Mijn ervaring is dat verdriet, rouw en stress kunnen helpen bij afvallen, in die zin dat ze je lichter maken. Maar als je leven daarna eenmaal weer op de rails is, kunnen die kilo’s er zo weer aan zitten. Wanneer je dergelijke situaties wil gebruiken om kilo’s kwijt te raken, is het aan te bevelen om er daarna net zo goed op te letten.

Klik hier voor meer ervaringen

Ik ben een 23-jarige studente journalistiek. Mijn passie ligt bij de human interest verhalen. Bijzondere verhalen over ‘normale’ mensen. Afvallen (alles wat hierbij komt kijken) is een beetje mijn niche. Zelf heb ik er altijd veel te maken gehad met voeding, met een vader als voedingsdeskundige en een bijbaan als model ontkom je hier niet aan.